amor fati

ေဆာင္းတြင္းမွာ

ဒီအခ်ိန္ဆို ပန္းေတြပြင့္တယ္

ထာဝရေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ပတ္ရထား

ဒီဘူတာေရာက္တုိင္း ငါခုန္ဆင္းမိတယ္။

ေရခဲပန္းေတြ တလွပ္လွပ္

အေအးဓာတ္ကို ငါ႐ႈ႐ိႈက္လို႔

ေမွာင္ထဲဆက္လက္တိုး

ငါ့ ေျခလက္ေတြ ထိန္းမရေအာင္ ကခုန္လွ်က္

ရယ္ေမာျခင္းကို ငါတပ္မက္တယ္။

မနက္ျဖန္မွာ အေပ်ာ္ေတြရွိမယ္

ေႏြဦးမွာ အားလံုးတည္ျငိမ္

ေနာက္ကို ျပန္လွည့္ၾကည့္တိုင္း

ရင္ခုန္ျခင္းကို ျမင္ရလိမ့္မယ္။

ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကင္းမဲ့

ထာဝရေမာင္းႏွင္ေနတဲ့ ျမိဳ႕ပတ္ရထားေပၚ

ငါတို႔ လက္ဖက္ရည္အတူေသာက္ရင္း

ကံတရားကို ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔

ေပြ႕ဖက္ၾကမယ္။

28 December 2015

အာကာေက်ာ္

A Poem of E.E. Cummings

This is the poem given to me by Joe Decker, my literature teacher, some months ago, saying that this is the kind of poem I would write. I don't know how he could say that but I took it and put it on my desk. Just now, I opened and read it again.

Just like other poems of E.E. Cummings, this one also doesn't have a title.

In a middle of a room

stands a suicide

sniffing a Paper rose

smiling to a self

"somewhere it is Spring and sometimes

people are in real:imagine

somewhere real flowers,but

I can't imagine real flowers for if I

could,they would somehow

not Be real"

(so he smiles

smiling)"but I will not

everywhere be real to

you in a moment"

The is blond

with small hands

"& everything is easier

than I had guessed everything would

be;even remembering the way who

looked at whom first,anyhow dancing

(a moon swims out of a cloud

a clock strikes midnight

a finger pulls a trigger

a bird flies into a mirror)

- ee cummings -

The Douchebag Song

ဘေလာ့ျပန္ေရးေတာ့မယ္။ ဟိုအရင္က ဘေလာ့ဂါေတြကို ျပန္ေတြ႕ရလို႔ အတိတ္ကို နည္းနည္း ျပန္သတိရသြားတာရယ္၊ စာေရးျခင္းကို အေသအခ်ာ ေလ့က်င့္ေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကည့္တာေၾကာင့္ ရယ္ပါ။ Facebook တို႔လိုမ်ဳိးမွာ ေလွ်ာက္ေရးရတာ သူမ်ားမ်က္ႏွာၾကည့္ေနရတာလည္း ပါတယ္။ ကုိယ့္ေပ့ခ်္မွာေတာ့ ကိုယ္က သခင္ကိုး။ မၾကိဳက္ လာမၾကည့္နဲ႔ဆိုျပီး ခပ္တင္းတင္းပဲ ေရးလို႔ရတယ္။ အသစ္ မတင္ျဖစ္တဲ့ ၾကားထဲမွာ နည္းနည္းပါးပါး ေလွ်ာက္ေရးထားတာေလးေတြလည္း ျပန္တင္ပါမယ္။ အခုေတာ့ ကဗ်ာေလးနဲ႔ ဖြင့္လိုက္မယ္။

The Douchebag Song

Let us sing the song of Douchebag.

Just to smell the pretty hair of my prize,

I had to cultivate for sooooo long.

And then,

"A wild Douchebag appears!"

and took it away.

So easily, he plucked the flower,

the fruit of my sweat and sleepless nights,

just because he is a Douchebag.

O, Douchebag!

"What did I ever do to you?

Spare me and love of my life.

Stay away Douchebag! Stay away!"

He laughed, The Douchebag laughed.

Looked down at me with a face of the victor.

I have lost my words, lost my war.

Douchebag in my nightmare

Douchebag is in his fancy car

Douchebag is at the festival

Douchebag is on the moon

Douchebag is in television

Douchebag is in toilet

Douchebag, Douchebag everywhere.

O, Douchebag!

Will you disappear at the end of the day?

or will you haunt my life forever?

ဘဝတဏွာ

ပံုရိပ္ေတြပါပဲ...
ခင္ဗ်ားလဲ တကယ္မရွိႏုိင္ပါဘူး။

အာရံုငါးပါးကို သတိထားမိတယ္
ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း၊ ခံစားခ်က္ေတြလဲပါတယ္
ဒီအိပ္မက္က တစ္ဘဝစာ ရွည္တယ္
ဝန္ခံရရင္ျဖင့္
ဒီအိပ္မက္ေလး ျပီးဆံုးသြားမွာ ေၾကာက္ေနမိတယ္...။

Diary Entry, 22th Feb

ဒီေန႔ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီေန႔က်မွ ေထြေထြထူးထူး အိပ္မေပ်ာ္တာ မဟုတ္ဘူးရယ္။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ insomnia ျဖစ္ေနတာၾကာျပီ။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုေတာ့ genius ေတြမွ ျဖစ္တတ္တဲ့ ေရာဂါလို႔ လိမ္ထားတာပဲ။ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔ပဲ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္း လေရာင္နဲ႔ အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေငးေနမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္က ျခံဝန္းၾကီးထဲမွာ တိုက္ေနကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အတုိင္း ေဆာက္ထားတယ္။ ဝန္းရဲ႕ အလည္ေခါင္မွာ သစ္ပင္ပန္းျခံလို္လို၊ ခ်ဳံလုိလိုရွိတယ္။ ညသန္းေခါင္းအခ်ိန္ လေရာင္တစ္ဝက္ သစ္ပင္ေတြကို ထိုးေနတာ ၾကည့္ရတာ လွတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကလဲ တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ။ လေရာင္တစ္ဝက္လို႔ ေရးတာက ဒီေန႔လတစ္ဝက္ပဲ ရွိတဲ့ေန႔မို႔လို႔ရယ္။ ေဆးလိပ္ကုန္သြားေတာ့ အိမ္ထဲကို ျပန္ဝင္ျပီး စာထိုင္ေရးလိုက္တယ္။

စာမေရးတာၾကာေနျပီ။ ဘေလာ့ဂ္မွာ ပို႔စ္အသစ္မတင္ျဖစ္တာ ႏွစ္လစြန္းစြန္း ရွိေရာ့မယ္။ ဒီႏွစ္လအတြင္း ေရးျဖစ္တာနည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ရွိတယ္။ သိမ္းထားတာေတြလဲ ပါတယ္။ အမိႈက္ပံုးထဲ ေရာက္သြားတာေတြလဲ ပါတယ္။ မတင္ျဖစ္တာကေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ လမ္းမၾကံဳေသးလို႔ပဲ ဆိုရမယ္။ ပို႔စ္တစ္ခါတင္ရတာလဲ လြယ္တာမွမဟုတ္ဘဲ။ ေက်ာ္ရခြရနဲ႔။ ျပီးေတာ့ ဒီရက္ပိုင္း ေကာ္နက္ရွင္အေျခအေနဆိုးတယ္။ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာေလးေတြ လုပ္တာေတာင္မွ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္ေနျပီ။ ဘေလာ့စေပါ့ကို အခ်ိန္မေပးႏုိင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။

အိပ္မက္မ်ား

အိပ္မက္ထဲမွာေလ
ဘုရားသခင္ဆိုတဲ့လူၾကီးနဲ႔ေတြ႕တယ္
မင္းကငါ့ကို ဘာလို႔မယံုတာလဲတဲ့
ကြၽန္ေတာ္ေခါင္းခါမိတယ္
ခင္ဗ်ားကကြၽန္ေတာ့္ကိုယံုၾကည္လို႔လား
ခင္ဗ်ားေကာတကယ္ရွိလို႔လား
သူကေတာ့ ရယ္က်ဲက်ဲနဲ႔ ေခါင္းကုတ္တယ္..။ (လွလည္းမလွဘူး)

အိပ္မက္ထဲမွာေလ
အခ်ိန္ဆိုတဲ့ဟာနဲ႔ေတြ႕တယ္
မင္းကငါ့ကို ဘာလို႔မေလးစားတာလဲတဲ့
ကြၽန္ေတာ္ေခါင္းခါမိတယ္
ခင္ဗ်ားေကာကြၽန္ေတာ့္ကိုေလးစားလို႔လား
"အခ်ိန္ႏွင့္ဒီေရသည္လူကိုမေစာင့္" တဲ့
ကြၽန္ေတာ္ကခင္ဗ်ားကိုဘာလို႔ ေလးစားရမွာလဲ..။

အိပ္မက္ထဲမွာေလ
ခ်စ္သူနဲ႔ေတြ႕တယ္
နင္ကငါ့ကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္လို႔လဲတဲ့
ကြၽန္ေတာ္ေခါင္းခါမိတယ္
သမီးရည္းစားထက္နည္းနည္းေလးပိုမိတာပါ
ဒါေပမယ့္ရလာဒ္ကစိတ္မေကာင္းစရာ
ဒီလိုမ်ဳိးေလးေပါ့...။

၁၅၀၀ + ၁ = zero

The Square Root of Three

I’m sure that I will always be
A lonely number like root three

The three is all that’s good and right,
Why must my three keep out of sight
Beneath the vicious square root sign,
I wish instead I were a nine

For nine could thwart this evil trick,
with just some quick arithmetic

I know I’ll never see the sun, as 1.7321
Such is my reality, a sad irrationality

When hark! What is this I see,
Another square root of a three

As quietly co-waltzing by,
Together now we multiply
To form a number we prefer,
Rejoicing as an integer

We break free from our mortal bonds
With the wave of magic wands

Our square root signs become unglued
Your love for me has been renewed